galeria zdjęć

                       Koncert Symfoniczny w Filharmonii Krakowskiej

 

         Dzięki współpracy Biura Poselskiego Pani Poseł RP Joanny Bobowskiej z MOK Jordanów, kolejny raz uczestniczyliśmy w dniu 06 marca b.r w pięknym i niecodziennym wydarzeniu w Sali Koncertowej Filharmonii Krakowskiej. Orkiestra  tejże Filharmonii jest zespołem składającym się z ponad osiemdziesięciu muzyków. Dyrygent to Michał Dworzyński - jeden z najciekawszych talentów dyrygenckich młodego pokolenia a na fortepianie grał słynny amerykański pianista  Kevin  Kener. Zespół tych muzyków przedstawił widowni wypełnionej do ostatniego miejsca  piękny i charyzmatyczny koncert. Najpierw z jakąż uwagą chłonęliśmy kompozycje Piotra Czajkowskiego, bo była to I Symfonia g-moll op.13 Zimowe Marzenia, która została skomponowana w 1866r – ale była poddawana przeróbce i te zmiany gruntowne zostały zakończone w 1874r.Mimo poprawek zasadnicza koncepcja i forma śnieżnie rozmarzonej symfonii nie uległa zmianie.

         Pierwsza cześć - Marzenia o podróży zimowej i druga część - Kraina pustki, kraina samotności to utwory niosące pewne sugestie dotyczące nastrojowości i wyrazowości dzieła, a także wskazujące źródła inspiracji wrażenia z pobytu kompozytora nad zamarzniętym Jeziorem Ładoga. Część trzecia – Scherzo /Allegro scherzando/ to lekkie  i zwiewne zjawisko przemykające w trójdzielnym metrum. Natomiast cześć czwarta – Finale /Andante lugubre, Allegro moderato/ jest nieco zagadkowa. Dość długi, dzielony fermatami, wolny wstęp wyzwala ponura aurę skutą lodem Krainy pustki. Krótkie przyspieszenie prowadzi do właściwej części finałowej, gdzie dominuje radosno- taneczny  żywioł ruchu. I znowu pojawiają się  ponure motywy , by mrok został rozproszony w ostatnim /Allegro vivo/ upojeniem spotęgowanym brzmieniem pełnego Tutti orkiestry.

        Po przerwie w dalszej części koncertu zachwycaliśmy się twórczością  słynnego wirtuoza fortepianu  zwanego „tytanem klawiatury” Siergieja Rachmaninowa. Był to II Koncert Fortepianowy c-moll op.18, który powstał w latach 1900- 1901.Szerokooddechowa , epicka forma koncertu wyróżnia się sugestywnie ukształtowaną, łatwo czytelną linia napięć  i kontrastów. Moderato- początek kompozycji jest nieco teatralny i budzi dreszcz emocji .Ale poprzez dynamiczne fortissimo i unisono Adagio sostenuto oraz przykłady dbałości o quasi – teatralny „efekt estradowy” wskazać  można w tym koncercie wielokrotnie .Trzecia część Allegro scherzando to wyraz wirtuozowskiej brawury, która święci triumfy.

Bisom na stojąco nie było końca, więc pianista Kevin Kenner zagrał na koniec fantazję polską Ignacego Jana Paderewskiego.

Był to drugi niezapomniany wieczór w niezwykłej atmosferze z brzmieniem muzyki symfonicznej w Filharmonii Krakowskiej. Nastrój, oprawa artystyczna, postawa muzyków      i dyrygenta to zjawisko ponadczasowe. Jestem pod wrażeniem, dziękuję.                                                       

                                                                                                                                                Janina Filipek